DIVERSE ARTIESTEN
FILLES FRAGILES 2
Sonic Scenery
FRANSE ZUCHTMEISJES

Recensie:
In zijn riante villa met uitzicht op Amsterdam-Noord struint monsieur Guuzbourg door zijn immense platencollectie op zoek naar een zucht. Niet zomaar een zucht, maar de volmaakte zucht. Liefst eentje met een Frans accent. Wist Guuzbourg met zijn eerste compilatie vol zuchtmeisjes al de voltallige mannelijke bevolking in katzwijm te laten vallen, de speurtocht gaat op het tweede deel van Filles Fragiles onverdroten voort. Een rits van grotendeels nieuwe Franse popacts dient zich andermaal aan en openbaart zijn tomeloze liefde voor het Franse chanson. Geen nieuwe versies van Birkin of Bardot, maar wel frisse en fruitige chanteuses en jonge popgroepjes die moeiteloos de grote Franse erfenis naar zich toe trekken. Het lijkt wel of ze allemaal onder de Eiffeltoren geboren zijn, met stokbrood en baret in de aanslag. Sleutelwoorden als onbevangen en naïef zijn hier van toepassing op het merendeel van de nummers. De onbedorvenheid waarmee Vanessa Contenay of A Loulia zich door hun songs hijgen behoort tot het beste wat er momenteel op de markt te vinden is. De kracht van de zucht komt op Ne Me Demande Rien van Dorval tot volle ontplooiing. Het is een nummer waarop de eenvoud en het verlangen zich, broederlijk hand in hand, samen in de afgrond storten. Dat er ook in Nederland niet onverdienstelijk wordt gekreund, illustreert Guuzbourg aan de hand van luisterliedjes van Liesbeth List, Bardo State (met Jo Lemaire) en de sensuele bossa van Leine. De stroom Lolita?s met een smachtende hese stem lijkt op Filles Fragiles 2 onuitputtelijk. Onder de vele liefhebbers van het nieuwe Franse lied bevindt zich ook een zekere Matthijs van Nieuwkerk, die hier met passende overgave het voorwoord voor zijn rekening neemt. Filles Fragiles 2 is opnieuw met veel overgave en onderbuikgevoel samengesteld en verdient het om internationaal te worden geprezen. Zorgeloos wegdromen wordt niet veel beter dan dit. Monte La Rue